Dive Into the New Age of Accelerated Analytics

İnsan, gözlerini dünyaya açtığı andan itibaren doğayla iç içe bir yolculuğa çıkar. Toprağın kokusu, rüzgârın sesi, suyun dinginliği onun yaşamına yön verir. Doğa, yalnızca insanın barındığı bir mekân değil; onun varlığını şekillendiren, nefes aldığı, kök saldığı canlı bir bütündür. İnsan da bu bütünün bir parçası olarak doğayla birlikte var olur, onunla büyür ve onunla değişir.

Ancak zamanla insan, bu ortak yolculukta kendini merkeze koymayı seçmiştir. Kendi ihtiyaçlarını doğanın önüne geçirmiş, ait olduğu düzeni görmezden gelerek doğaya müdahale etmeye başlamıştır. Özellikle sanayileşmeyle hız kazanan bu müdahale, şehirleri büyütmüş; fakat aynı zamanda doğanın dengesini sessizce sarsmıştır. Ağaçlar yerini betonlara, kuş sesleri yerini makinelerin gürültüsüne bırakmıştır.

Bugün insan, bir zamanlar kendisini var eden doğanın yorgunluğuyla yüz yüzedir. Bozulan dengeler, kirlenen sular ve yok olan canlılar, bu kopuşun acı sonuçlarıdır. Oysa insan, doğaya hükmeden değil; onunla uyum içinde yaşayan bir varlık olmayı yeniden öğrenmelidir. Çünkü doğa zarar gördükçe, insan da kendi geleceğini karartmaktadır.